Nu ik bezig ben met het opstarten van de praktijk en ik mensen vertel dat ik haptotherapeut i.o. ben, hebben veel mensen geen idee wat haptotherapie is. Het meest gegeven antwoord is : ‘Iets met voelen’ of ‘iets zweverigs’.  Man, wat baal ik ervan als mensen zeggen dat het zweverig is. Het heeft me aan het denken gezet. Hoe leg ik in simpele woorden uit wat haptotherapie is?

Haptotherapie heeft dus een zweverig imago. Begrijp me niet verkeerd, zweverig vind ik oké, maar dat is haptotherapie voor mij niet.  Haptotherapie leert je voelen. En voelen is toch vrij normaal. Nou ja normaal. Hoe normaal vind ik het eigenlijk als iemand dicht tegen me aan komt zitten in de bus of als iemand naast me gaat zitten in de bioscoop terwijl er nog genoeg plek over is? Hoe normaal vind ik het als iemand een hand op mijn arm legt? Ik denk als snel dat iemand  bijbedoelingen heeft, waarom laat ik die aanraking me niet weggevallen? De wereld wordt steeds sneller en bijna iedereen heeft het tegenwoordig druk. Via facebook, whats-app en internet proberen we contact met elkaar te houden. Echt contact met elkaar wordt steeds minder. En juist dat contact is zó belangrijk. Belangrijk om te blijven voelen. In contact raken we elkaar aan. Letterlijk door elkaar even aan te raken, te knuffelen of een arm om iemand heen te slaan, maar ook door elkaar te raken in een gesprek. Je voelt bijvoorbeeld  dat je boos wordt omdat een goede vriend iets naars tegen je zegt. Of je wordt juist geraakt door iemands mooie, lieve woorden. In contact met de ander voel je jezelf. Als er minder echt contact is, voelen we onszelf dus ook steeds minder. We raken niet alleen het contact met de mensen en de wereld om ons heen kwijt, we raken het contact met onszelf ook kwijt. We voelen de signalen van ons lichaam niet meer en zitten steeds vaker in ons hoofd. Het is prima om in je hoofd te zitten, maar niet te vaak. De balans is dan zoek. Haptotherapie helpt je om de balans tussen denken en voelen weer terug te vinden. Je leert weer te luisteren naar de signalen die je lichaam je vertelt. De grote vraag is natuurlijk hoe doe je dat? Dit doen we door met elkaar in gesprek te gaan. Maar ook door ervaringsoefeningen te doen. Stel je eens voor dat ik heel dichtbij je kom staan, echt heel dichtbij. Wat voel je dan in je lijf. Vindt je het prettig en blijf je staan of voelt het juist onprettig? Wat doe je als het onprettig wordt? Zet je een stap naar achteren of blijf je staan en volhouden. Bang voor mijn oordeel of misschien wel je eigen oordeel. Herken je dit misschien vanuit het dagelijks leven en ben je bijvoorbeeld op je werk ook maar aan het volhouden, durf je geen stappen te ondernemen. Zo koppelen we de oefeningen direct terug naar het dagelijks leven.

De krachtigste manier van haptotherapie is de aanraking. Dit gebeurt het liefst direct op de huid, maar kan ook met je kleren aan. Net als je neus, je ogen en je oren, is je huid een zintuig. Het grootste zintuig van je lijf. De tastzin. Met de tastzin krijg je informatie, die informatie wordt omgezet in gevoel. Je komt door te tasten, te voelen dus meer te weten over de ander en jezelf. Hoe meer je tast/voelt des te meer informatie krijg je over de ander en jezelf. Hoe minder je tast/voelt des te minder informatie krijg je over de ander en jezelf. Daarom is écht contact zo belangrijk en is het belangrijk dat we elkaar blijven aanraken. Je kunt beter leren ruiken, beter leren kijken of beter leren luisteren. Haptotherapie leert je beter voelen, daar is niks zweverigs aan.