Huidhonger

Sinds de komst van de 1,5 meter maatschappij en de social distance lees en hoor ik de term Huidhonger steeds vaker. Binnen de haptonomie een bekende term. Huidhonger is een intense behoefte aan lichamelijk contact. Aangeraakt worden is een primaire levensbehoefte. De huid, ons grootste zintuig, heeft aanraking als oerbehoefte. Hoe stillen we deze honger in tijden van afstand?

Een hand op mijn schouder

Het afgelopen weekend zag ik mijn ouders weer na lange tijd op 1,5 meter afstand. Terwijl ik uit de auto stapte, liep mijn lieve vader op mij af. Normaal knuffelen we elkaar innig, maar deze keer bleven we op afstand van elkaar. Beide even niet goed wetend wat te doen. Een beetje ongemakkelijk, zoekende in deze nieuwe vorm van contact. Mijn vader, die tijdens een gesprek altijd even een hand op mijn arm legt, of me in het voorbij gaan even aanraakt, werd nu geremd in zijn altijd zo liefdevolle aanraking. Hup, daar zag ik zijn hand weer gaan en vroegtijdig stoppen. Zich er van bewust dat dit nu niet meer mag. Ik kan het gemis van zijn knuffel en zijn hand op mijn schouder in mijn lijf voelen. Dat gemis heeft een naam: Huidhonger.

Als ik een artikel over huidhonger in de Volkskrant lees, raakt het me. Er wordt mooi omschreven wat huidhonger precies inhoud en wat voor effect social distance op ons heeft. Het maakt iets strijdbaars in mij wakker. Hier gaat ons vak als haptotherapeut over, aanraken.

Een liefdevolle aanraking van de ander 

De afgelopen weken heb ik dan ook nagedacht over hoe ik als haptotherapeut kan bijdragen aan het enigszins stillen van deze huidhonger. Ik betrap mezelf erop dat ik aan het denken ben in oplossingen. Zijn er oefeningen, tips of andere dingen die kunnen helpen. Natuurlijk kan ik jullie tips geven over hoe je jezelf liefdevol kunt aanraken en insmeren met een lekkere bodylotion, of het gebruiken van een kussen en zachte dekens, iets vaker onder een warme douche staan of genieten van de warme zonnestralen op je. Maar als ik heel eerlijk ben kun je huidhonger alleen maar stillen door een liefdevolle aanraking van de ander. Hij wordt gestild door een arm op je schouder, een knuffel van je familie of vrienden. En juist die ander is er pijnlijk genoeg nu op 1,5 meter afstand.

Het stillen van je huidhonger

In deze blog vindt je dan ook geen oplossing voor het stillen van je huidhonger. Maar een uitnodiging om elkaar meer aan te raken, zodra het virus ons land heeft verlaten. Stiekem droom ik al van een soort bevrijdingsdag, waar iedereen elkaar weer omhelst, in het voorbij gaan even aanraakt, handen schudt en knuffelt. Van een 1,5 meter maatschappij naar een 1,5 millimeter maatschappij. Droom je mee?

Liefs Debbie

Lees hier het artikel in de Volkskrant

En kijk deze prachtige documentaire over huidhonger.